سرائى جهرمى محمد تقى سرائى جهرمى ملقّب به امير الشعراء متخلّص به « سرايى » در سال 1285 ه . ق در جهرم ولادت يافت . مدّتى در دربار ناصر الدين شاه بود ؛ سپس در سال 1320 ه . ق به شيراز بازگشت . گاه در هجو و هزل مبالغه مىكرد . سرانجام كار « سرايى » به تنگدستى كشيد و در اواخر در نيشابور با سختى معيشت روزگار گذراند . سرايى در سال 1344 ه . ق در نيشابور وفات يافت . اشعارى در مناقب اهل البيت ( ع ) سروده است . 24 ميوهء عرفان صدّيقهء كبرى گهر دُرج رسالت * امّ النُجَبا واسطة العِقدِ 5435945 خ 0 1 خ جلالت بر چرخ الوهيّت ، خورشيد عدالت * اسم اللّه اعظم شرر ديو ضلالت يك مظهر لاهوتى در يازده حالت 6435945 خ 0 2 خ * يك حجّت يزدانى با يازده برهان ( 2 ) نورش ازلى بود ز انوار الهى * در جلوه‌گرى بود به آثار الهى گرديد عيان از رخش اسرار الهى * دو ديدهء او ديدهء بيدار الهى در باغ هُدى شاخهء پر بار الهى * شاخى كه ببار آيد از او ميوهء عرفان امروز جهان شد متشكّر ز جهاندار * امروز برافروخت رخِ احمد مختار امروز عيان شد رخش از پردهء اسرار * امروز از او نور خدا گشت پديدار